rusos blancos “sí a todo”

Novembro 24, 2011

No panorama do pop indie son bastante habituais as cancións con voces entre tristes, deixadas ou naíf, se cadra moi acorde para falar do habitual, dese compoñente de tedio e costumbrismo nas vivencias cotiás, da inseguridade … pero decote tórnanse bastante cansinas, e máis cando a vestimenta musical non é moi aló. Porén, como de calquera corrente algo xeneralizada, de cando en vez agroman formacións que, malia conter varios deses parámetros, sobresaen da media por frescura e boas composicións, que ao final é o que debe trascender. Este é o caso de Rusos Blancos, que gustarán pola boa factura da súa proposta a afeccionados de La Costa Brava, La Buena Vida ou Señor Mostaza, referentes máis ou menos cercanos en canto a sonoridade e textos. No musical constrúen pezas lixeiras con atinados detalles instrumentais aquí e aló sexan folkie, electrónicos, lounge ou funky … pero sempre procurando melodías, retrousos e coros adictivos. “Supermodelo”, “Novia depresiva”, “Tus padres, tu novio, tú y yo”, “Comida para gatos”, “Gorka o Cabano”, “Primera vez” ou “Normandía” son bos exemplos dun álbum máis ca sólido para tratarse dun debut. Nas letras sempre sobrevoan o humor, a ironía e un bo chisco de desenfado para falar sobre relacións persoais, estados de ánimo e citaren lugares e personaxes tan comúns como a cociña, o salón, a habitación dos pais, o queixo Philadelphia, Dylan ou os enfermeros do Samur. Para rematar o bo produto que son as cancións gravaron en El Puerto de Santa María con, si, o omnipresente Paco Loco e no formato físico que edita a galega Ernie completan un bonito deseño que lembra a estética de publicacións de comezos do século XX. Mágoa do erro na listaxe das cancións.

Pepe Cunha, 24-nov-2011