novedades carminha “juventud infinita”

Abril 04, 2014

Aínda que sexa unha obviedade, os discos non deben ser xulgados polo estilo. Se non gostas dunha exaltación do básico e o ton de bricadeira, os Novedades Carminha non son para ti e punto. Feita esta (in)necesaria aclaración, cómpre recoñecer que Carlangas (guitarra e voz), Jarri (baixo) e Xavi (batería) non só o teñen claro senón que dominan o seu modelo de canción: 2 minutos de duración cunha estrutura musical moi marcada e letras tamén breves dominadas por unha frase ocurrente. Novedades Carminha queren rir, gozar, bailar … quitarlle ferro á cousa, vaia. Outro tema é que o seu non che pareza serio, non che faga graza ou esperes máis, que tamén pode ser. As súas cancións, ao igual que os seus concertos, teñen as complicacións xustas ou, de ser posíbel, ninguna.

Tras “Te vas con cualqueira” e “Jódete y Baila”, xa chegan ao terceiro álbum -que non longa duración- e debutan con Ernie Producciones. Se querían seguir sendo eles e non repetirse en exceso, conseguírono. A boa dose de actitude punk ou provocadora non se perde e haberá quen siga lembrando os primeiros Siniestro Total, pero co avance dos discos apreciamos máis similitudes cuns Doctor Explosión, Wau y los Arrgs, Juanita y los Feos … polos sons sesenteiros de pop, garaxe, beat e descaradamente lo-fi. A elección da versión de Jacques Dutronc (“Et moi, et moi, et moi”) é significativa, así como encargar a gravación e mestura a Ángel Kaplan (Bubblegum, Doctor Explosión, The Cynics … )

Se medimos o acerto pola capacidade de enganche das cancións, calquera se sorprende tararexando letras sobre foder con dito popular (“O follamos todos o me tiro al río”), personaxes do acervo popular (“Oh, Vaquilla, vuelve a la ciudad. Tu navajapeine no me va a asustar”), o postureo con cita de canción melódica incluída (“Cara de gitana, dulce apasionada, desde que eres indie te noto apagada”), o look sport (“Non quito o chándal”), os calentóns (“Nadie te morrea como te morreo yo”), o rexeitamento amoroso (“Me haré celtarra si tú te vas”) ou o ligoteo (“Déjame, es un mal trago ser tu caprichito de Santiago”). Mención especial merece o bonus track perpetrado por Hevi (Malandrómeda) e agochado tras uns minutos baleiros: unha incrible versión orquestrareguetoneira dos Seeds !!!

Tomalos en serio? Nin de coña.

Pepe Cunha, 4-abril-2014

AXENDA

Facebook

11 hours ago

Ábrete de orellas
O último do trío Udra chámase "Paisaxe" e conta coa colaboración de Alejandro Vargas ao piano.👌youtu.be/udC6WfovzsYXa tedes o noso novo vídeo na nosa canle de youtube! Accedede na ligazón da nosa bio.Estamos agradecidas da colaboración do mestre @alejandrovargasrod así coma a man de @seimeiraproducions na gravación do vídeo e a de Fran Figueiral no tratamento da imaxe. O tema gravámolo en @garaxeland e está masterizado por @cacorefojo Desfrutemos da paisaxe!#udra #neosoul #desfrutemosdapaisaxe ... See MoreSee Less
Ver en Facebook