portada
       concertos
       novas
       discos
       crónicas
       artistas do país
       webs amigas

          actualizacións
20/09/2018
Cantos na Maré inicia unha nova etapa cun festival que terá lugar do 11 ao 14 de outubro en Pontevedra
19/09/2018
American Autumn Son Estrella Galicia pecha o cartel da súa X edición en Ourense, Madrid, Coímbra e Santiago de Compostela.
13/09/2018
Hoxe sae á venda 'Cuadrilla de Pepa a Loba' o libro que conta os 25 anos de historia de Heredeiros da Crus
06/09/2018
comunicado das Asociación Galega de Salas de Música ao Vivo sobre o acceso ás salas de música ao vivo sobre o acceso de menores de idade ás salas de concertos galegas
06/09/2018
Tanxugueiras "Tanxugueiras"
07/08/2018
Marem Ladson "Marem Ladson"
Marem Ladson "Marem Ladson"


Os discos de debut poden gustar porque apuntan cousas interesantes sobre as que ir forxando unha carreira ou porque entreguen cancións maceradas con máis tempo antes de veren a luz. Se cadra, o de Marem Ladson encaixa nas dúas impresións. A primeira escoita pode parecer outra artista con voz doce que aposta polo pop-folque de corte norteamericano, pero cun mínimo de atención apreciamos unha soltura, unha diversidade na composición que botamos en falla noutras artistas. Falar de debut prometedor sería quedarse curto.

Esta filla de ourensá e xogador de baloncesto no equipo das burgas escrebe letras de corte autobiográfico, melancólicas, sobre relacións personais ou o camiño cara a madurez. A apertura con “Born” apunta claramente á voz coma eixo da súa proposta, mais deseguido chega o single inmediato “Shades of Blue” para amosar que tamén pode vestir o traxe de guitarreira, contundente e máis arroutada, non só o de chica doce e melancólica con guitarra acústica. Máis aínda, conforme avanza o disco imos constatando pasaxes sonoras diversas que nos lembran desde o pop-rock alternativo dos 90 até aires soul pasando pola canción de autor ou o pop de manual de “West”. Si, os nomes de Cohen, Dylan, Mitchell agroman durante a escoita, pero tamén Marissa Nadler, Damien Jurado, PJ Harvey, Feist ou The Strokes.

Aparte da boa influencia do Café & Pop Torgal ourensán, cómpre salientar a man de Brian Hunt (Russian Red, Half Foot Outside, Templeton...) nunha produción ben apoiada polo percusionista Juan Diego Gosálvez. As músicas sonan ora máis clásicas como “Woods” ou “My corazón” e o seu toque 50s, ora máis actuais ou experimentais coma “Losing Control” ou o dream-pop arroupado polos sintetizadores en “Coming Home”. Tamén esas percusións e ventos en “All My Storms” (disque composta aos 15 años cando estaba nos EUA) reforzan a idea de que pode ser ambiciosa e arredarse da aparente timidez, lóxica dada a súa xuventude. Mentres saboreamos esta presentación, que tal afondar nunha maior riqueza instrumental cara a consolidar esa identidade propia ?

Pepe Cunha, 7-agosto-2018



Escoitar Abrete de Orellas nas ondas
vitaminasparaogalego
folmusica
musicosaovivo
Manifiesto la cultura no es un lujo
apoio o Ateneo