portada
       concertos
       novas
       discos
       crónicas
       artistas do país
       webs amigas

          actualizacións
22/05/2018
O Revenidas (17, 18 e 19 de agosto) incorpora ao seu cartel a Soziedad Alkoholika, The Real MCKenzies ou Balkan Bomba
12/05/2018
máis de vinte convidadas na xornada Mulleres e Música o sábado 19 de maio no Teatro Colón da Coruña
11/05/2018
Fernando Barroso e Margarida Mariño fan do Jofre no seu "Silence Lovers Club", 10-maio-2018
11/05/2018
mercedes peón "déixaas"
09/05/2018
Ribeiro Son de Viño presenta o cartel da súa V edición: O Sonoro Maxín, Esteban y Manuel, Marem Ladson, Bifannah, Pardo e Baiuca
09/05/2018
PortAmérica 2018 pecha o seu cartel con Xoel López, Jenny and the Mexicats e Pasajero
A banda da loba “Bailando as rúas”


Coma a personaxe que as inspira e cuxa historia contan nunha das cancións (“Pepa”), este proxecto musical ten a enerxía e a valentía do feminino. Ao igual que Pepa a Loba, estas cinco rapazas son tamén activas e rebeldes no seu tempo para amosaren unha inquedanza cultural que parte do público bota en falla na súa xeración. Polo menos no que respecta ao país. Así recibimos con ilusión un debut no que a balanza se decanta polo lado positivo e que nos devolve a voz fermosa de Xiana Lastra tras Puntada sen fio.

Canda ela traballan en conxunto a outra compositora principal Andrea Porto (baixo e teclado), Inés Mirás (guitarra, baixo e teclado), Estela Rodríguez (violino) e Marcela Porto (batería e percusións). E as invitadas a cantar tamén son mulleres máis que notabeis e ben acaídas para as colaboracións: Tanxugueiras na mencionada “Pepa” e Guadi Galego en “Ti e eu”, sobre versos de Celso Emilio Ferreiro. O poeta, tamén musicado con acerto en “Abrente”, é a presenza masculina con Tomás Ageitos e Adrián Saavedra na parte da gravación e Pixelín nas fotos para un deseño gráfico da propia Xiana.

Nos textos tamén reivindican por partida dobre as amigas poetas Rosalía Fernández Rial e Celia Parra e non falta unha man de letras propias que non desmerecen ese coidado. O álbum en conxunto non sorprende no musical, non é vizoso en arranxos ou detalles, pero retrotráenos con solvencia ao son de bandas onde as influencias do tradicional mestúranse co pop-rock e aquí o violino e a voz contribúen a esta impresión. Se o importante é que as cancións funcionen, aquí conseguen entregar un feixe delas e podes sorprenderte cantando algúns retrousos. O valse-arrolo de ”Bailando as rúas”, á Europa do Leste na segunda parte de “Coma un blues”, tamén influencia norteamericana co country en “Tres en raia”, o folque propio nesa “Pepa” coas Tanxugueiras, as máis rock e pop “Abrente”, “Negro azul”, “Tres segundos” e ”Ti e eu”... A ilusión queda máis que xustificada con este disco.

Pepe Cunha, 11-xaneiro-2018



Escoitar Abrete de Orellas nas ondas
vitaminasparaogalego
folmusica
musicosaovivo
Manifiesto la cultura no es un lujo
apoio o Ateneo