portada
       concertos
       novas
       discos
       crónicas
       artistas do país
       webs amigas

          actualizacións
13/09/2018
Hoxe sae á venda 'Cuadrilla de Pepa a Loba' o libro que conta os 25 anos de historia de Heredeiros da Crus
06/09/2018
comunicado das Asociación Galega de Salas de Música ao Vivo sobre o acceso ás salas de música ao vivo sobre o acceso de menores de idade ás salas de concertos galegas
06/09/2018
Tanxugueiras "Tanxugueiras"
07/08/2018
Marem Ladson "Marem Ladson"
02/08/2018
O Casa SonRías combina música, gastronomía e audiovisual o sábado 4 de agosto en Bueu
02/08/2018
Uxía e Rodrigo Romaní encabezan a delegación galega dun Interceltique que en 2019 pode ter sabor galego
A banda da loba “Bailando as rúas”


Coma a personaxe que as inspira e cuxa historia contan nunha das cancións (“Pepa”), este proxecto musical ten a enerxía e a valentía do feminino. Ao igual que Pepa a Loba, estas cinco rapazas son tamén activas e rebeldes no seu tempo para amosaren unha inquedanza cultural que parte do público bota en falla na súa xeración. Polo menos no que respecta ao país. Así recibimos con ilusión un debut no que a balanza se decanta polo lado positivo e que nos devolve a voz fermosa de Xiana Lastra tras Puntada sen fio.

Canda ela traballan en conxunto a outra compositora principal Andrea Porto (baixo e teclado), Inés Mirás (guitarra, baixo e teclado), Estela Rodríguez (violino) e Marcela Porto (batería e percusións). E as invitadas a cantar tamén son mulleres máis que notabeis e ben acaídas para as colaboracións: Tanxugueiras na mencionada “Pepa” e Guadi Galego en “Ti e eu”, sobre versos de Celso Emilio Ferreiro. O poeta, tamén musicado con acerto en “Abrente”, é a presenza masculina con Tomás Ageitos e Adrián Saavedra na parte da gravación e Pixelín nas fotos para un deseño gráfico da propia Xiana.

Nos textos tamén reivindican por partida dobre as amigas poetas Rosalía Fernández Rial e Celia Parra e non falta unha man de letras propias que non desmerecen ese coidado. O álbum en conxunto non sorprende no musical, non é vizoso en arranxos ou detalles, pero retrotráenos con solvencia ao son de bandas onde as influencias do tradicional mestúranse co pop-rock e aquí o violino e a voz contribúen a esta impresión. Se o importante é que as cancións funcionen, aquí conseguen entregar un feixe delas e podes sorprenderte cantando algúns retrousos. O valse-arrolo de ”Bailando as rúas”, á Europa do Leste na segunda parte de “Coma un blues”, tamén influencia norteamericana co country en “Tres en raia”, o folque propio nesa “Pepa” coas Tanxugueiras, as máis rock e pop “Abrente”, “Negro azul”, “Tres segundos” e ”Ti e eu”... A ilusión queda máis que xustificada con este disco.

Pepe Cunha, 11-xaneiro-2018



Escoitar Abrete de Orellas nas ondas
vitaminasparaogalego
folmusica
musicosaovivo
Manifiesto la cultura no es un lujo
apoio o Ateneo