portada
       concertos
       novas
       discos
       crónicas
       artistas do país
       webs amigas

          actualizacións
10/10/2017
diego guerrero "vamos caminando"
09/10/2017
Lila Downs no ciclo Son[s] de Ferrol o 25 de novembro
05/10/2017
pancho álvarez "celtis australis"
25/09/2017
As bandas neoiorquinas Luna e The Pains of Being Pure at Heart, na nova tempada do ciclo Sons de Ferrol. 6 e 13 outubro no Teatro Jofre
25/09/2017
Isabel Vinardell & Isabelle Laudenbach " A solas"
29/08/2017
Todo o país e máis de 30 artistas celebran en Compostela o legado artístico de Fran Pérez, Narf
zënzar "vaise armar"


A piques de cumprir os seus 25 anos, a banda xurdida de Cerceda goza de moi boa saúde. Os seus directos soan contendentes e os seus últimos traballos, "Sigue e dálle" ("06) e "A "tribu" ("09), son os mellor acabados da súa traxectoria. Polo menos até agora, pois esta nova colección de cancións vén refrendar aínda máis a madurez do seu rock de compromiso, denuncia e forte carga social. Sen perderse en grandes sorpresas ou golpes de temón, seguen achegándose a diferentes estilos. Para isto, acompáñanse de amizades doutras bandas e así redondean as diferentes cancións: Mou "Dios Ke Te Crew", Vituco "Ruxe Ruxe", Mario "Invivo", Pablo da Lama (frauta e gaita), X M Ares (gaita),

Desde o principio, chama a atención a produción de Javier Abreu, que lles acae impecable para reflectir a enerxía e paixón polo rock ("suda aquí con nós e brinca co rockanroll", cantan na reflexiva "Todo vai ben"). As guitarras soan auténticas, a base rítmica é un canón é a voz de Bocixa fica no sitio xusto para darlle protagonismo ás letras. Sen ir máis lonxe, a peza que titula o disco serve coma botón de mostra. Sen dúbida, a maior parte destas cancións entrarán desde xa nos directos pola súa inmediatez e falta de artificios.

"Vaise armar" son doce cancións, moitas delas con letra de Javier Pardeiro, que non morden a lingua e van a cara descuberta, como nas fotos do libriño. Os brancos das súas verbas directas son os abusos do poder ("Osimandias"), a igrexa hipócrita ("Xustiza" e "Vouvos rebentar"), o desleixo do galego ("O galego"), a rutina ("Atrapado") e outras eivas deste falso estado de benestar, Non faltan os tipos excluídos socialmente como "Un tipo raro", a delincuencia contra os delincuentes ("Atraco") ou aqueles que deberiamos excluír como "O reverendo", desde xa himno inmediato dos seus directos canda aquela "O padriño". A amizade e a diversión tamén ten o seu oco en "Os dos Xalo". Coma agasallo final a esa ducia de cancións, unha reflexión sobre o amor en parella: "Contigo e sen ti", na que a carismática rabia vocal de Bocixa cede o papel á doce de Loli Nogueira.

Se hai bandas que melloran e se consolidan co tempo, unha é Zënzar.

Pepe Cunha, 5-maio-2012



Escoitar Abrete de Orellas nas ondas
vitaminasparaogalego
folmusica
musicosaovivo
Manifiesto la cultura no es un lujo
apoio o Ateneo