portada
       concertos
       novas
       discos
       crónicas
       artistas do país
       webs amigas

          actualizacións
14/05/2019
Xoán Curiel "Canta, miña pedra, canta"
09/05/2019
Belako, Jello Biafra, Los Punsetes, Paco Ibáñez e Joe Crepúsculo actuarán no Noroeste Estrella Galicia 2019
09/05/2019
Mendizábal "Disparo revelador"
09/05/2019
Proxectos premiados nos VI Premios Martín Códax da Música
06/05/2019
Los Enemigos no Auditorio de Ferrol, 4-maio-2019
06/05/2019
Comeza a venda de abonos e entradas para Sinsal SON
Germán Díaz e Benxamín Otero "Trece Cancións Bonitas"


Darlle título a un disco ou a calquera outra expresión artística ten o seu aquel. Pode ser evocador, cronolóxico, curioso, soso, orientativo, significativo ou desconcertante. “Dous”, “Spectacles for Tribuffalos”, “Frutal Death”, “Intropía”, “Bailables”, “Radio Pesquera” ... son algúns dos títulos que acompañarán nos meus estantes a este que vos presento. Así de paso recupero outros discos deses difíciles de etiquetar e aos que se lles gardo cariño especial pola súa mestura de singularidade, valentía, carácter máis instrumental ou calidade interpretativa. Neste álbum, dous músicos recoñecidos agasállannos con arranxos novos para unha serie ecléctica de cancións escollidas por bonitas. Así de simple e clarividente é o criterio.

O valisoletano afincado en Galiza Germán Díaz tenos acostumados a acompañar a súa mestría á zanfona coa recuperación de instrumentos con sonoridades que nos retrotraen a tempos de máis atención e calma para coa música e tamén a outras latitudes, coma a percusión ao bendhir ou o zarb. Desta vez, o seu manexo de instrumentos mecánicos (o órgano de barbaria, o aurephone ou a caixa de música programábel ) únese a mestría do lalinense Benxamín Otero no corno inglés e o oboe. En "Trece canciones bonitas" encóntranse desde Schubert e Satie até o propio Díaz, pasando por Galliano o Clastrier, sen obviar obras de cancioneiros tradicionais como o de Inzenga o de Federico Olmeda, ademais de pechar cun extra breve pero igual de fermoso: o tradicional "Canto del Bierzo". E tamén hai unha peza cantada, a lixeira e popularísima "Si vas a París, Papá!". E eu pregúntome como unha peza tan recoñecida e versionada como "Alalá de Muxía" pode volverme namorar nunha nova lectura.

Toda esta variedade, gravada nun só día, cobra sentido na man duns artistas tan creativos e accesíbeis que fan unhas presentacións ao vivo recomendabilísimas polo seu didactismo e encanto, resumido aquí nas notas no libriño. Non deixen pasar a oportunidade de se encontrar con esta fermosura que conta, comme il faut, cunha presentación física tamén ben bonita, coas fotografías do propio Benxamín e deseño gráfico de Fernando Fuentes.

Pepe Cunha, 3-maio-2019



Escoitar Abrete de Orellas nas ondas
vitaminasparaogalego
folmusica
musicosaovivo
Manifiesto la cultura no es un lujo
apoio o Ateneo